Ciągniki

Ze względu na metody i środku służące do przeprowadzenia badań rozróżnia się diagnostykę bezprzyrządową i przyrządową. Diagnostyka bezprzyrządowa polega na wyciąganiu wniosków dotyczących stanu technicznego poszczególnych zespołów, jak i całego ciągnika, na podstawie objawów pracy stwierdzanych za pomocą zmysłów: słuchu, wzroku, dotyku i powonienia. Wnioski oparte na subiektywnej ocenie badającego nie dają pewności co do ich słuszności i dlatego często zachodzi konieczność rozmontowywania zespołów w celu ostatecznego stwierdzenia istotnych przyczyn powodujących objawy niewłaściwego działania. Diagnostyka przyrządowa, dająca pewność co do prawdziwości postawionych wniosków, polega na określaniu stanu technicznego za pomocą przyrządów zbudowanych specjalnie do tego celu, określanych nazwą przyrządów diagnostycznych. Zadaniem tych przyrządów jest umożliwienie poznania pewnego stanu lub przebiegu zjawisk w sprawdzanym mechanizmie czy też zespole ciągnika dzięki wykorzystaniu zjawisk fizycznych - mechanicznych, termicznych, elektrycznych lub magnetycznych. Do tej grupy przyrządów należą analizatory spalin, ciśnieniomierze, podciśnieniomierze (vacumetry), przepływomerze itd. Szeroko stosowane są przyrządy elektryczne, służące do pomiaru wielkości nieelektrycznych, jak np. wspomniane już analizatory spalin, których działanie oparte jest na zasadzie zmiany przewodności lub stałej dielektrycznej, oscylografy przystosowane do badania przebiegu zapłonu i umożliwiające diagnostykę poszczególnych elementów instalacji lub przyrządy do badania stopnia zanieczyszczenia smarów.